Hoe dit er vroeger uitzag

Misschien was jij het kind dat weinig zeurt. Dat het zelf uitzoekt. Dat niet vraagt om hulp, ook niet als het moeilijk is. Dat volwassenen ontlast zonder dat ze dat vragen.

Misschien werd je geprezen om die eigenschappen. "Jij kunt alles aan. Jij bent zo zelfstandig. Met jou hebben we nooit gedoe."

Misschien herken je dit: dat huilen niet vanzelf ging, of dat je er snel mee ophield. Dat je leerde om dingen weg te zetten. Dat je wist hoe de sfeer was zonder dat iemand iets zei, en je gedrag daarop aanpaste.

Misschien ook dit: dat je als kind eigenlijk niet zo goed wist wat je nodig had. Niet omdat je niets nodig had, maar omdat die vraag zichzelf nooit stelde.