Je voelde iets in je lijf vóór je wist wat je dacht.
Je reageerde, en pas daarna begreep je wat de reactie was.
Je zei "ik voel dat jij..." — maar wat je bedoelde was iets van binnenuit, niet iets over de ander.
De intensiteit paste niet bij het moment. Dat wist je ook. Maar het voelde wel echt.
Achteraf dacht je: dit ging niet alleen over vandaag.
Je was al ergens anders voordat het gesprek voorbij was.
Het lichaam wist het eerst, het denken kwam later — en wat 'gevoel' heette, was vaak al een verhaal.