Veelgestelde vragen

Een paar signalen: conflicten gaan altijd op dezelfde manier — niet over de inhoud maar in de vorm. Een van beiden of allebei past zich aan zonder dat het wordt uitgesproken. Er is oppervlakkige rust die niet voelt als echte rust. En er is een gevoel van afstand dat moeilijk te benoemen is maar constant aanwezig.

Als je jezelf herkent in meer dan één van deze signalen, is de kans groot dat de cyclus niet meer een reactie is op incidenten — maar een structuur is geworden.

Ja — maar het vraagt meer dan herkenning alleen. Een vastgezette cyclus heeft zijn eigen momentum. Om er iets anders van te maken, moeten beide partners bereid zijn de structuur te zien en te benoemen — en dat vraagt vaak ondersteuning van buiten. Niet omdat de relatie verloren is, maar omdat de cyclus te vertrouwd is geworden om van binnenuit goed te kunnen zien.

Herkenning is noodzakelijk maar niet voldoende. Een cyclus verandert niet door hem te begrijpen — hij verandert door anders te reageren op het moment dat hij begint. Dat is het moeilijkste deel: de automatische reactie onderbreken op het moment dat het systeem al geactiveerd is. Dat vraagt oefening, herhaling en vaak begeleiding.

Het model laat zien wat er daarna kan gebeuren — hoe het hechtingssysteem geraakt wordt in een conflict en welke routes er zijn.