Er was iemand die beschikbaar was. Die niet verdween als je niets van je liet horen. Die er gewoon was.
En toch klopte er iets niet. Te aanwezig. Te zeker. Het voelde alsof je er iets voor moest teruggeven wat je niet had of niet wilde geven.
Niet omdat hij te veel vroeg — maar omdat beschikbaarheid zelf al een vraag was die het systeem niet comfortabel vond.