De vroege fase had voor elk patroon een eigen innerlijk verhaal — een set gedachten die toen klopten, en die nu — achteraf — informatie bevatten over wat het systeem deed.
"Ik had even tijd voor mezelf nodig. Dat is toch normaal?"
"Ze is geweldig — maar ze vraagt veel."
"Als het echt goed zit, hoef je toch niet altijd beschikbaar te zijn?"
"Ik hou van haar. Ik wil alleen niet samensmelten."
Elk van deze gedachten klopte. Wat er niet bij stond: de behoefte aan afstand was er al voor zij iets vroeg.