Tik op een node om de toelichting uit te klappen.
Dit is de meest voorkomende en meest beschreven combinatie. Het angstige systeem zoekt nabijheid als reactie op onzekerheid. Het vermijdende systeem trekt zich terug als reactie op druk. Die reacties bevestigen elkaar: de terugtrekking verhoogt de onzekerheid, de zoektocht verhoogt de druk.
De cyclus draait niet om de inhoud van conflicten. Hij draait om activatie. Elk systeem doet precies wat het heeft geleerd te doen — en produceert daarmee precies de reactie van de ander die het systeem verder activeert.
Johnson (2008) beschreef dit als de demon dialogue: een dans waarbij beide partners gevangen zitten in rollen die ze niet hebben gekozen.
Twee angstige systemen zoeken allebei bevestiging en zijn allebei gevoelig voor signalen van afstand. Dat produceert een relatie met hoge intensiteit in beide richtingen: diepe verbinding en zware conflicten, snel afgewisseld.
De cyclus is niet vermijdend-angstig maar oscillerend: perioden van sterke nabijheid en perioden van sterke activatie. Beide partners zijn actief — geen van beiden trekt zich terug. Dat maakt de cyclus uitputtend op een andere manier.
Een gedesorganiseerd patroon brengt de tegenstrijdigheid van naderen en afstand nemen mee in de relatie. De partner zonder het gedesorganiseerde patroon ervaart onvoorspelbaarheid: warmte gevolgd door koude, toenadering gevolgd door terugtrekken — zonder aanwijsbare aanleiding.
Die onvoorspelbaarheid activeert het systeem van de ander — angstig of vermijdend — op een manier die de tegenstrijdigheid versterkt. De partner zoekt houvast of trekt zich terug. Beide reacties bevestigen het gedesorganiseerde systeem in zijn verwachting dat nabijheid instabiel is.