Wat een buitenstaander zag

Een vriend of familielid die van buitenaf meekeek op de partnerkeuze zag soms iets wat van binnenuit niet zichtbaar was.

Bij het vermijdende patroon: iemand die prima was — rustig, betrouwbaar, aanwezig — werd na verloop van tijd als minder interessant beschreven. De reden die werd gegeven, klopte maar half: te saai, geen chemie meer. Van buiten was zichtbaar dat de ander niets verkeerd deed — alleen niets deed wat het systeem als activatie herkende.

Bij het angstige patroon: de beschikbare partner werd met enthousiasme beschreven in het begin. Daarna met twijfel. "Ik weet het niet — het voelt niet zo intens als met anderen." Van buiten was zichtbaar dat intensiteit werd verward met kwaliteit, en rust met gebrek aan gevoel.

Bij het gedesorganiseerde patroon: vrienden zagen soms dat de meest stabiele kandidaat werd afgewezen zonder duidelijke reden — terwijl iemand met meer spanning en onvoorspelbaarheid als aantrekkelijker werd beschreven. Van buiten was zichtbaar wat van binnen niet te benoemen was: het systeem koos voor wat het kende.