Ik red me wel.
Het verhaal dat zelfstandigheid de norm is. Dat hulp vragen een teken van zwakte is, of een last voor anderen. Dat je het zelf moet kunnen, en dat je dat ook kunt.
Ik ben niet zo'n type dat veel nodig heeft.
Niet als bescheidenheid, maar als identiteit. De overtuiging dat behoeften klein zijn, of kleiner dan die van anderen. Dat jij het minder nodig hebt dan de rest.
Gevoelens zijn niet zo nuttig.
De aanname dat analyseren betrouwbaarder is dan voelen. Dat emoties vertekenen, en dat nuchterheid de betere gids is. Dat wie veel voelt, minder helder denkt.
Als ik iets nodig heb, los ik het zelf op.
Het verhaal dat de kortste weg naar wat je nodig hebt, via jezelf loopt. Niet via een ander. Anderen zijn onbetrouwbaar, of worden er ongemakkelijk van, of begrijpen het toch niet.
Deze verhalen waren ooit de juiste conclusies. Ze werden getrokken op basis van echte ervaringen, en zijn daarna nooit meer getoetst.